ﺳﺎزﻣﺎن ﭘﮋوهشهای ﻋﻠﻤﯽ و ﺻﻨﻌﺘﯽ اﯾﺮان فناوری‌های جدید در صنعت غذا 2783-350X 1 1 2013 11 22 Effect of Blanching and Edible Hydrocolloids on Reduction of Oil Uptake During Frying of Potato sticks تأثیر آنزیم بری و هیدروکلوئیدهای خوراکی روی کاهش جذب روغن طی سرخ کردن سیب زمینی قطعه شده 21 36 20 10.22104/jift.2014.20 FA سجاد علیزاده زیناب دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه تبریز جلال دهقان نیا استادیار، دانشگاه تبریز محمود صوتی خیابانی استادیار، دانشگاه تبریز Journal Article 2013 07 11 The aim of this study was to investigate the effect of blanching and edible hydrocolloids pretreatments on oil uptake magnitude as well as oil uptake modeling during deep-fat frying process of potato sticks. In this study, for blanching pretreatment, temperature of 80°C for 1 and 3 minutes and for edible hydrocolloids pretreatment, carboxymethyl cellulose concentration of 0.3% and pectin concentrations of 1 and 3% were used. Then, the potato pieces were fried at various temperatures and times. Carboxymethyl cellulose and pectin hydrocolloids at both concentrations reduced oil uptake. However, blanching pretreatment for 1 and 3 min increased oil uptake. Also, the combined pretreatments reduced oil uptake. In this study, two models from previous research works and four proposed models were used to fit the data. The obtained models had the highest R² and the lowest RMSE. In addition, using multiple regression analysis, the constants of oil uptake models dependent on various process conditions obtained with appropriate statistical parameters. هدف از این تحقیق، بررسی تأثیر پیش‌تیمارهای آنزیم‌بری و هیدروکلوئیدهای خوراکی بر میزان جذب روغن و همچنین مدل‌‌سازی جذب روغن طی فرآیند سرخ‌کردن عمیق سیب‌زمینی قطعه‌شده بود. در این پژوهش، برای پیش‌تیمار آنزیم‌بری از دمای 80 درجه سانتی-گراد به مدت 1 و 3 دقیقه و برای پیش‌تیمار هیدروکلوئیدهای خوراکی از کربوکسی متیل سلولز با غلظت 3/0 درصد و پکتین با غلظت-های 1 و 3 درصد استفاده شد. سپس، قطعات سیب‌زمینی در دماها و زمان‌های مختلف سرخ شدند. هیدروکلوئیدهای کربوکسی متیل سلولز و پکتین در هر دو غلظت، باعث کاهش جذب روغن شدند؛ ولی اعمال پیش‌تیمار آنزیم‌بری به مدت 1 و 3 دقیقه باعث افزایش جذب روغن شد. همچنین، تلفیق این پیش‌تیمارها نیز جذب روغن را کاهش داد. در این مطالعه، از دو مدل موجود در کارهای تحقیقاتی قبلی و چهار مدل پیشنهادی برای برازش داده‌ها استفاده شد. مدل‌های به دست آمده دارای بیشترین مقدار R2 و کمترین مقدار RMSE بودند. همچنین، با استفاده از تجزیه و تحلیل رگرسیون چند‌متغیره، ضرایب ثابت مدل‌های جذب روغن وابسته به شرایط مختلف فرآیند، با پارامترهای آماری مناسب به دست آمدند. https://jift.irost.ir/article_20_98f13708210194c475687be6106a3b84.pdf